Το μπαλκόνι μου στον τελευταίο όροφο 
της πολυκατοικία στα προάστια 
που όλη τη μέρα κοιτάζει 
τον ουρανό 

Μου λέει ιστορίες 
απ'όλο τον κόσμο 
σχετικά με τους ανθρώπους 
που δεν γνώρισα ποτέ, 
τα όνειρά και ελπίδες τους

Κάτω από τον ίδιο ήλιο 
αναπνέουμε, κοιμόμαστε, φιλιόμαστε 

Και τον ίδιο ήλιο κοιτάμε
εκλιπαρώντας για ζωή και φως

Το μπαλκόνι μου στον τελευταίο όροφο 
της πολυκατοικία στα προάστια 
που όλη τη νύχτα μιλάει 
στο φεγγάρι 

Ίσως απόψε μπορεί να αναγνωρίσει 
το μπαλκόνι σου
απ'όλα τα μπαλκόνια 
ακόμα κι αν έχει ομίχλη και βροχές 
κι αν δεν μπορείς να δεις το φεγγάρι 

Κι αν όχι απόψε 
Αύριο τότε